Felv

Inleiding

Het enten, of eigenlijk beter gezegd vaccineren, van katten is een regelmatig terugkerende gebeurtenis die voor de kat van groot belang is. Dit komt omdat katten in vergelijking tot mensen minder hygiënisch zijn in de omgang met hun omgeving. Ook hebben katten vaker contacten met ander (verwilderde) katten. Hierdoor hebben ze een veel grotere besmettingskans!
Verder voert de dierenarts voorafgaand aan de vaccinatie een grondig lichamelijk onderzoek bij de kat uit. Dit jaarlijks terugkerende onderzoek is belangrijk omdat de kat niet zelf aan kan geven dat er iets aan de hand is.

Wat is een vaccinatie?

Bij het vaccineren van katten brengen we via een injectie dode of verzwakte ziektekiemen in het lichaam. Deze ziektekiemen kunnen zich niet/beperkt vermenigvuldigen, de kat wordt er dus niet ziek van (hij kan er wel een dag sloom van zijn). Wel komt er een reactie van het afweersysteem op gang. Hierdoor wordt de weerstand tegen de veroorzakers van ziekten verhoogd. Als de kat nu in contact komt met de boosdoener heeft hij een veel betere kans deze te uit te schakelen vóórdat de kat ziek wordt.

FeLV: de ziekte

FeLV (Feline Leukemie Virus) is een door (retro)virussen overgebrachte vorm van kanker van het bloed- en immuunsysteem.
Besmetting treedt op door directe overdracht van het virus via het speeksel bij onderling likken, blazen of bijten. Daarnaast kunnen kittens via de placenta en de moedermelk geïnfecteerd worden.
Ongeveer 40% van de geïnfecteerde katten reageert met een effectieve afweerreactie, het virus wordt verwijderd en het dier is weer genezen.
30% van de geïnfecteerde dieren wordt latente drager; dieren die drager van 'slapende' virussen (meestal in het beenmerg) zijn. Deze dieren kunnen bij verminderde weerstand of bij ziekte door andere oorzaak wel ziek worden. In de latentietijd worden ze niet gezien als een ernstig besmettingsgevaar voor andere katten.
De laatste 30% van de katten wordt ziek met virusuitscheiding óf kan een persisterende drager worden: hierbij is het virus in het bloed aanwezig. Deze dieren hebben een zeer grote kans aan het virus te overlijden. Dit zijn ook de dieren die de infectie kunnen overbrengen, gedurende (meestal) 1 tot 16 weken nadat ze zelf zijn geïnfecteerd.

Verschijnselen

Na vermeerdering van het virus zien we vaak een algehele lymfeknoopzwelling. Soms hebben de katten wat koorts en zijn sloom. Daarnaast kunnen ze bloedarmoede ontwikkelen en hebben ze minder afweercellen waardoor ze andere (secundaire) infecties kunnen oplopen.
Persisterende dragers kunnen deze verschijnselen maanden tot jaren later ontwikkelen. Daarnaast kunnen bij deze dieren voortplantingsstoornissen optreden. Ook kunnen ze diverse soorten tumoren ontwikkelen.
Eigenlijk zijn de verschijnselen aspecifiek. Of ze aan FeLV zijn toe te schrijven is pas te zeggen als de diagnose is bevestigd.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door middel van bloedonderzoek waarbij het virus wordt aangetoond. Dit bloedonderzoek kan gedaan worden als routine test (bij fokpoezen en katers meestal verplicht bij de desbetreffende kattenvereniging), of wanneer er een FeLV infectie vermoed wordt op grond van het klinisch beeld. In onze kliniek wordt de zogenaamde SNAP-test gebruikt. Deze test is gebaseerd op het principe van de ELISA-test (Enzyme Linked Immunosorbent Assay; de binding van specifieke antilichamen aan de virusdeeltjes wordt zichtbaar in de vorm van een kleuromslag ten gevolge van een enzymatische reactie). Men moet zich realiseren dat bij een kat die latent geïnfecteerd is, het virus niet in het bloed aangetoond kan worden! Bovendien kan het zo zijn dat een kat het virus wel in het bloed heeft maar op een later moment het virus de baas wordt en zo het virus neutraliseert. Soms ben je dus niet klaar met één bloedtest!

Het volgende protocol kan worden aangehouden:

Kat die klinisch verdacht is voor FeLV	ELISA negatief	kat heeft geen FeLV
	ELISA positief	kat heeft FeLV (evt. diagnose laten bevestigen dmv IFT of Virusisolatie)
Gezonde kat voor routine screening	ELISA negatief	geen FeLV, maar test na 3 maanden herhalen indien recent contact is geweest met positieve kat(ten)
	ELISA positief	primaire of persisterende viraemie, na 3 maanden hertesten om vast te stellen of de viraemie persistent is

Vaccinatie

Vaccineren tegen deze ziekte gebeurd op 12 en 15 weken(het 1e jaar ook bij volwassen katten boosteren na 3 weken), daarna jaarlijks herhalen.